‘Wien blyven wil, die moet niet blyven staen Wend u met den tyd, ofwel sult ghy vergaen…’

We gaan het even helemaal anders doen. Ergens in de middeleeuwen schreef een onbekende auteur de tragedie van Jean Cement. Voor zover bekend is dit toneelstuk nooit eerder opgevoerd – maar daar brengt Schwung dit theaterseizoen verandering in. Het collectief brengt de vergeten geschiedenis van Jean Cement voor het eerst tot leven: integraal en ongewijzigd, zoals het destijds geschreven is. Vroeger was immers alles beter. 

Diep in het verleden leeft Jean Cement een geroutineerd en overzichtelijk bestaan. Elke dag dezelfde wandeling, dezelfde pap van hetzelfde bord, hetzelfde werk op hetzelfde land. Hoe vuig en rot is soms het lot, dat hogere machten uitgerekend hem opdragen af te wijken van de gebaande paden. Maar dan moet je net de oerkoppige Jean hebben. Nee hoor, aan zijn lijf geen polonaise. Jean verstart en weigert elke wijziging.  

Tevergeefs: want de toekomst trekt zich doorgaans weinig aan van onze planning. Je oude basisschool wordt gesloopt, je moeder overlijdt, je leest ergens over ruimteafval en hoe erg dat is, je wil die kekke groene broek eens aan, maar raad eens: past niet meer. Hoelang kan je vast blijven houden aan het vertrouwde, voordat de doordenderende wereld je met huid en haar opvreet? 

Jean Cement is een humorvolle voorstelling voor iedereen die zich wel eens wil verzetten tegen de wereld die zichzelf voortdurend heruitvindt. In klanken van vroeger over thema’s van nu: vooruitgang, conservatisme, en de menselijke neiging om alles te willen begrijpen voor het zover is.