De wereldpolitiek is een spel geworden met een steeds hogere inzet. Internationale verhoudingen staan onder hoogspanning, impulsieve kopstukken laten zich leiden door een onstilbare honger naar macht en kapitaal, terwijl ze schermen met dreigementen.
Is er in die wereld nog ruimte voor hoop?
Panama Pictures zoekt daarop het antwoord in Don’t despair, een voorstelling waarin we het gedrag van machthebbers onder de loep nemen, de consequenties van ‘verdeel en heers’ tonen maar ook zicht bieden op lichtpuntjes door samenspel en lotsverbondenheid.
In Don’t despair word je als toeschouwer meegezogen in een adembenemend avontuur – hoog in de lucht -, dat elk perspectief doet kantelen. Aan een ingenieus hangend decor, een doolhof van planken, plateaus en touwen, worden de performers gedwongen om continu op scherp te staan. Eén verkeerde stap en alles stort in, één bewust losgemaakt touw en ze vallen. In deze verraderlijke omgeving, die verdeelt en macht geeft aan wie het zich toe-eigent, worden ze gedwongen te kiezen: gaan zij voor het eigen gewin, alleen naar de top? Of gaan zij een pact aan met de ander, smeden ze een vreedzame alliantie?
Met haar unieke taal van dans en acrobatiek, die het risico omarmt maar de menselijkheid nooit uit het oog verliest, reageert Panama Pictures op een wereld in verandering. Een bijzondere rol is daarbij weggelegd voor zangeres en multi- instrumentalist iET (Lisa van Viegen-Mokoginta), die met haar warme stem, trompet en gitaar een ander perspectief op het geheel biedt – soms kwetsbaar en melancholiek, dan weer doortastend en opzwepend. Onthult zij de ware intenties, geeft zij commentaar op de gebeurtenissen of manipuleert ook zij onze waarneming? Wie kunnen we vertrouwen als steeds meer zekerheden wegvallen? Panama Pictures vertelt met poëtische beelden, spectaculaire maar ook invoelbare
bewegingen een fysiek verhaal over macht, chaos en verbondenheid