Adem is niet een typisch theaterstuk. Het gaat over iemand met suïcidale gedachten – maar het is meer dan dat.
Adem is geschreven door Roel Pronk, die zelf heeft gevoeld hoe dun de lijn tussen blijven en loslaten kan zijn. Die persoonlijke ervaring maakt de voorstelling ongekendecht – het opent de deur naar het brein van een suïcidale jongvolwassene en gunt je een blik in een wereld die normaal gesproken vaak verborgen blijft. Adem is een multivocaal theaterstuk die met meerdere acteurs de innerlijke wereld van het hoofdpersonage tot leven brengt. De voorstelling verweeft muziek, poëzie en stilte, waardoor de kwetsbaarheid van het onderwerp voelbaar wordt.
Toch blijft Adem fris, licht en zit het zelfs vol herkenbaarheid en humor. De complexe, gelaagde ervaring van mentale gezondheid worden zo op een ongekende manier gevisualiseerd. Adem is niet alleen een verhaal over zelfdoding; het is een uitnodiging om de
wereld om je heen met andere ogen te zien. Het is theater dat niet oordeelt, maar verbindt – een kans om samen stil te staan, jezelf in de ander te herkennen en hoop te vinden, juist wanneer je het even niet meer ziet.
Met Adem willen we het zwijgen over suïcide doorbreken. De voorstelling is ontstaan vanuit de persoonlijke ervaring van de schrijver, die zelf heeft geworsteld met suïcidale gedachten. Die kwetsbaarheid vormt de kern: niet om te shockeren, maar om te verbinden. We merken dat veel jongeren zich alleen voelen in hun worsteling – Adem laat zien dat ze niet de enigen zijn. Door theater in te zetten als veilige ruimte voor herkenning, gesprek en hoop, willen we bijdragen aan bewustwording én preventie.
Dit verhaal moet verteld worden, juist nu, omdat het zwijgen over suïcide nog steeds overheerst en het gesprek dringend nodig is.